Aktütünde geçen o hain saldırının ardından; bu resim vatan hainlerine itafım olsun.
AMA ŞUNU BİLİYORUZKİ ;Onlar Geberdilerinde Leş OLurlar .
Bizim evlatlarımız ölünce şehit olur.
Başımız sağolsun allah ailelerine sabır versin.
Kınıyor ve lanetliyorum o İtleri!
Bir Ramazan-ı Şerif Daha bitti göz açıp kapayıncaya kadar. Ve aslında üzülsekmi sevinsekmi diye düşünürken Şefkat sahibi Allah-u Teala Kullarına bayramı verdi akabinde Armağan niyetine.
Eski bayramlar der dururuz hep hep daha güzeldi deriz .ama Bugünüde yaşarken kendi adımıza gereğince kutlasak belkide eskileri aramayacağız.
Ne yapalım bugün mesela?temiz kıyafetler giyelim, eskisi gibi sabah anne ve babalarımızın ellerini öpelim.küçüklere hediyeler harçlıklar verelim.bugün de olsa şu internet ortaından uzak kalalım.Allaha şükrederek nimetlerinden faydalanalım.
EE bende yeni kalktım Ve sizlerle paylaşmak istedim. Bu bir kaç gün BENDE bunlara uyayım değilmi ama Tavsiye etmekle olmaz:)
Eski bayramlar daha güzeldi dememek için, içinde bulunduğumuz bayramı bayram gibi yaşayalım .
Sevgilerimler Ms. ETKİ
Bugünler Dilime takılan tek bir kelime var..fransizca "hayat bu"anlamina gelen "c'est la vie" ..
Evet Hayat bu!!
İnsanları umarsızca sağa sola savuran iyiye güzele ve bunun yanındada kötüye ve kötülüklere dair ne varsa yaşatan ele gelmeyen gözle görülemeyen ama etkisi şiddetli hissedilen zaman dilimi…
Evet Hayat bu!.....
Öncesinde hayal edemediğimiz ve kontrolümüz dışında gelişen o kadar garip hallere sokuyor ki bizi elimizden hiç bişey gelmeyerek sadece uzaktan bakabiliyoruz yada bakmak zorunda kalıyoruz kendimize..Düş kırıklıkları yaşıyor , bazende umutlarımızı,mutluluklarımızı tavana vurduruyoruz.İNSANA DAİR ne duygu yaşanırsa yaşıyoruz ve her şeyi görmek zorunda kalıyoruz bazen..
Bazen..
Üzüntülere boğulmuşken hayal kırıklıklarıyla dalıp giderken,hayatın bittiğini düşünüyorken ,hiç bişeyin hayatın içinde öylesine yaşanmadığını ve tesadüf yaşanıp biten bir şey olmadığını düşünüp kendime gelip silkiniyorum .. Bazen Hüzünlerle sessiz çığlıklar atarken ruhum; “olması gerekiyormuş belki” deyip güzel bakıyorum dünyaya açılan pencerelerimden..Hayatımda yaşadığım her şeyin beni ben yaptığını her şeyi yaşamam gerektiğini yaşadığım her şeyin bana ders veren bir doğruya götüreceğine inanıyorum Sonraa…
Mutluluk bana anlık zevkler ve neşeler sunarken kötülüklerin ve yanlışların ve pişmanlıklarında beni daha büyük hatalara ve kötülüklere götürmemesi için beni daha uzun vadeli dersler verdiğini düşünüyorum..Dolayısıyla iyi niyetlerimi doğru yönüne kanatıyorum.. Herşeye rağmen hayatın güzel olduğunu ve herşeye değer olduğunu kendime ezber ettiriyorum..
“Beni Öldürmeyen Acı Güçlendirir” diyerek topluyorum kendimi..
Nefret ediyorum bazen yıkmak, talan etmek, kanatmak ,kanamak, kırmak istiyorum... ölmek, öldürmek istiyorum... Ve Sonraaa...İçimden bir ses “değmez” diyor…
Umut…Bozulmamak…İyi niyetlerden taviz vermemek…gibi feryatlar sessizliğimde beliriyor..
Evet..Umut…Bozulmamak…İyi niyetlerden taviz vermemek…(gerçek insanlık!)
Gerçek İnsan olmaya dair bu duyguları hiç birşey için yok etmeye değmeyeceğini kendimize sindirmeliyiz.. Her şeye inat, sağa sola savuran Hayata inat gülümsemesini bilmeliyiz bana göre..
Ne olursa olsun şartlar nekadar acımasız olsada hiç bişeyi onları yaşadığımızda ve uyguladığımızdaki huzuru yada gitmesi durumundaki utancı ve vicdan hesaplaşmasını bize vermeyecektir unutmayalıyız...
Kısacası;
“Herşeye rağmen Hayat güzeldir ve yaşanmaya değer .., görmesini ve onu doğru kullanmasını bilene vereceği öğreteceği çok şey vardır…”
Sayfa başındaki sevdiğim bir insanın çektiği resim bile her şeyi anlatıyor ..
Hayatı dosdoğru dimdik ama en masum şekliyle yaşamak dileğiyle…
Sevgilerimle… Ms. £TKi